vefritið

Upp á síðkastið hef ég mikið verið að velta fyrir mér raunverulegri merkingu orðanna ‘fjölbreytileiki’ og ‘fulltrúalýðræði’. Víða heyrir maður ráðamenn tala um að við þurfum að einblína meira á hluti eins og að útrýma fordómum í samfélaginu, auka jafnrétti og stuðla að því að fjölbreytileikinn fái að njóta sín.

Síðasta árið hef ég unnið mikið að málum sem tengjast félagslegri hlið menntunar og farið á ótal ráðstefnur og fundi þar sem ráðamenn í Evrópu koma saman og ræða hvernig við getum stuðlað að því að stúdentasamfélagið endurspegli fjölbreytileika samfélagsins. Gott mál, vel gert, tölum endilega meira um það. Ég væri samt líka til í að ræða það hversu einsleitur hópur þessara ráðamanna og ákvörðunartökuaðila sem kemur saman til að ræða um hvað fjölbreytileiki í raun er. Ég hef sérstaklega tekið eftir því að því mun stærri og mikilvægari sem ráðstefnurnar eru, þeim mun einsleitari er hópur ræðumanna og gesta. Það þarf ekki nema að líta á meðlimi Evrópuþingsins, Evrópuráðsins og Framkvæmdastjórnar ESB til að átta sig á því að langstærstur hluti þeirra eru karlmenn á aldrinum 45-65. Þetta kemur svo sem engum á óvart, en það er ekki annað hægt en að sjá kaldhæðnina í því þegar karlmenn á aldrinum 45-65 koma saman til þess að reyna að átta sig á því hvaða hindrunum þurfi að ryðja úr vegi svo við getum stuðlað að fjölbreytileika.

Um daginn fór ég á UNESCO ráðstefnu um háskólastigið, sem var undirbúningsráðstefna Evrópu og N-Ameríku fyrir heimsþing UNESCO í næsta mánuði. Háskólaþing UNESCO eru haldin á 10 ára fresti og geta hafa töluverð áhrif á framtíð háskólasamfélagsins. Á ráðstefnunni voru allir formlegir ræðumenn karlmenn á aldrinum 45-65 ára (1). Þessir menn fengu einnig það hlutverk að skrifa stuttar ritgerðir í kringum umræðuefnið, og þessar ritgerðir voru settar saman í bók sem var undirbúningsefni ráðstefnunnar. Á fundinum sjálfum kynntu þeir ritgerðir sínar, hver og einn, og svo fengu nokkrir einstaklingar tækifæri á að bregðast við ritgerðunum. Þar á meðal nokkrar konur. Útkoma ráðstefnunnar var skjal sem er formlegt innlegg Evrópu og N-Ameríku til heimsþingsins. Þetta skjal var skrifað nokkrum dögum fyrir ráðstefnuna sjálfa, af öðrum hópi karla á aldrinum 45-65 ára, og byggðist á ritgerðum ræðumannanna. Enginn þessara manna kom úr hópi stúdenta, kennara, rektora eða stjórnenda háskóla, en fulltrúar þessara mikilvægu hagsmunaaðila fengu aftur á móti tækifæri til að halda stuttar ræður og gera athugasemdir við skjalið, sem var í raun og veru til einskis, þar sem skjalið var skrifað fyrir fundinn.

Myndin hér til hliðar var tekin við lok ráðstefnunnar þegar útkoma hennar, Búkarest skjalið svokallaða, var kynnt. “We must take measures to ensure that the student body entering, participating in, and completing higher education, reflects the diversity of our populations”, sögðu sjö gráhærðir, jakkafataklæddir menn á aldrinum 45-65 ára (Peter Van Der Hijden frá Framkvæmdastjórn ESB var með slaufu).

Evrópuþingskosningar
Núna um helgina fá aðildarþjóðir ESB tækifæri á að kjósa sína fulltrúa á Evrópuþingið. Ég er ein þeirra Dana sem ætla að skella sér á kjörstað og nýta tækifærið til að hafa áhrif á Evrópumálin. Ég hef óskaplega lítið vit á Evrópumálunum út frá dönsku sjónarmiði, enda aðeins búið í Kaupmannahöfn síðan í haust og alls ekkert fylgst með starfi núverandi fulltrúa Dana á þinginu. Ég er búin að gúggla hina og þessa fulltrúa og spyrja danska félaga út í málin, en fæstir virðast vita mikið eða hafa áhuga á þessum kosningum.

Ég hef fengið að kynnast starfi ESB í menntamálum mjög vel, og geri mér því fulla grein fyrir því hversu mikil áhrif evrópustefnan hefur á stefnu ríkjanna (að minnsta kosti í háskólamálum). Kjósendur ætti því að reyna að horfa á hlutina út frá Evrópsku sjónarmiði, en ekki bara dönsku, því þegar upp er staðið er það samsetning og skoðanaskipti allra fulltrúa þingsins, og sameiginleg niðurstaða þeirra, sem skiptir máli.

Þegar ég var stödd á UNESCO ráðstefnunni í Búkarest fyrir tveimur vikum og blótaði yfir skorti á fjölbreytni meðal ráðamanna ESB, rann það upp fyrir mér að ég get haft áhrif á þetta með því að kjósa fulltrúa sem passar ekki inn í staðalímynd ráðamanna ESB.

Fulltrúinn minn

Ég er búin að finna frambjóðandann sem uppfyllir allar mínar óskir. Hinn heppni frambjóðandi er 25 ára stúlka frá Kaupmannahöfn (hmm, hljómar kunnuglega). Emilie Turunen er frambjóðandi fyrir Sosialistisk Folkeparti og er nokkuð líkleg til að komast inn. Hún vill að ESB einblíni á að stöðva mannsal og kynlífsþrælkun í Evrópu, gera Evrópu grænni og ábyrgari gagnvart umhverfinu, koma í veg fyrir að brotið sé á rétti vinnuafls frá A-Evrópu í N-Evrópu og tryggja að allir fái sömu laun fyrir sömu vinnu. Þetta er kona að mínu skapi, og ég leyfi mér að fullyrða að það séu margar stúlkur á mínum aldri á sama máli. Ef Emilie nær kosningu verður hún yngsti fulltrúi Evrópuþingsins.

Ég vona innilega að fleiri Danir sjái sér hag í því að útrýma staðalímyndum Evrópuþingsins og leyfa þessari ungu, kraftmiklu stúlku að komast að. Ég vona sömuleiðis að fleiri stjórnmálaflokkar í Evrópu bjóði upp á slíka fjölbreytni í kosningum, svo að draumurinn um Evrópu fyrir fólk af öllum stærðum og gerðum rætist.

Neðanmálsgrein:

(1) http://www.cepes.ro/Forum/speakers.htm